Leopold Staff
Wysokie drzewa
"O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa,
W brązie zachodu kute wieczornym promieniem,
Nad wodą, co się pawich barw blaskiem rozlewa,
Pogłębiona odbitych konarów sklepieniem.
Zapach wody, zielony w cieniu, złoty w słońcu,
W bezwietrzu sennym ledwo miesza się, kołysze,
Gdy z łąk koniki polne w sierpniowym gorącu
Tysiącem srebnych nożyc szybko strzygą ciszę.
Z wolna wszystko umilka, zapada w krąg głusza,
I zmierzch ciemnością smukłe korony odziewa,
Z których widmami rośnie wyzwolona dusza ...
O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa !"
1) Tematyka utworu
Opis przyrody - wysokie drzewa nad wodą o zachodzie słońca.
2.) Jaką porę dnia i roku przedstawiono w wierszu?
Wieczór, lato - sierpień
3.) Na jakie zmysły oddziałuje tekst?
Wzroku (brąz zachodu, blask, zmierzch)
Słuchu (z wolna wszystko umilka, głusza)
Węchu (zapach wody)
4.) Odnajdujemy synestezję
Synestezja to mieszanie wrażeń różnych zmysł≥ów, np. wzrokowych ze słuchowymi. W wierszu Staffa odnajdziemy ją w sformułowaniu: zapachu wody, zielony w cieniu, złoty w słońcu (wrażenia zapachowe pomieszano ze wzrokowymi)
5.) Za pomoca jakich środków stylistycznych budowane są obrazy poetyckie?
Epitety
wysokie drzewa
brąz zachodu
wieczornym promieniem
pawich barw blaskiem
konarów sklepieniem
bezwietrzu sennym
sierpniowym gorącu
srebnych nożyc
smukłe korony
Metafory
Drzewa (..) kute wieczornym promieniem
Nad wodą, co sie pawi barw blaskiem rozlewa,
Pogłębiona odbitych konarów sklepieniem
Koniki polne w sierpniowym gorącu
Tysiącem srebnych nożyc strzyga ciszę
Zmierzch ciemnością smukłe korony odziewa,
Z których widmami rośnie wyzwolona dusza
Synestezja
Zapach wody, zielony w cieniu, złoty w słońcu
Neologizm
W bezwietrzu sennym
6.) Omów kolejne obrazy poetyckie
Obraz pierwszy: drzewa kute promieniem zachodu, jakby tworzone przez promienie słoneczne
Obraz drugi: woda, odbijająca różnobarwne blaski
Obraz trzeci: konary odbijające się w wodzie dają wrażenie jeszcze większej głębi, "pogłębijają" wodę.
Obraz czwarty: różne zapachy wody, oddane rozmaitymi barwami (synestezja), lekko się mieszają (lekko, bo jest bezwietrznie)
Obraz piąty: koniki polne tysiącem srebnych nożyc strzygą ciszę
Obraz szósty: zmierzch odziewa korony drzew ciemnością (ubiera je w ciemność)
Obraz siódmy: Z korony drzew rośnie "widmami" wyzwolona dusza (drzew?, człowieka?)
7.) Jakie barwy dominują?
Złoto, brąz, pawie barwy (szeroko gama kolorów) - wszystkie odblaski zachodzącego słońca i ciemność
8.) Opis statystyczny czy dynamiczny?
Dynamiczny, wszystko dzieje się w danej chwili, chwili zachodu, zmienia się oświetlenie, barwy - świadczą o tym czasowniki (blask rozlewa się, zmierzch odziewa korony).
Niejako walczą ze sobą kolory: jasność z nocą, blask zachodzącego słońca z ogranijącą konary ciemnością.
Także dźwięki się zmieniają - nawet cisza "staje się", jest "strzyżona".
9.) Budowa i rytmika wiersza
3 strofy 4-wersowe
Układ rymów: abab(przeplatane)
Rymy: żeńskie (rymują się całe ostatnie sylaby wersów i kawałki sylab przedostatnich):
promieniem-sklepieniem, głusza-dusza
Dokładne: drzewa-rozlewa i niedokładne: słońcu-gorącu
Jakie ważenie dają rymy?
Melodyjności, harmonii, spokoju.
10.) I nterpretacja wersa: "Z których widmami rośnie wyzwolona dusza ... ?"
Drzewa, obeserwowane przez człowieka wydają się mieć duszę, która w ciemności ulatuje z koron lub: dusza człowieka raduje się, wyzwala, gdy człowiek patrzy na drzewa.
Wysokie drzewa
"O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa,
W brązie zachodu kute wieczornym promieniem,
Nad wodą, co się pawich barw blaskiem rozlewa,
Pogłębiona odbitych konarów sklepieniem.
Zapach wody, zielony w cieniu, złoty w słońcu,
W bezwietrzu sennym ledwo miesza się, kołysze,
Gdy z łąk koniki polne w sierpniowym gorącu
Tysiącem srebnych nożyc szybko strzygą ciszę.
Z wolna wszystko umilka, zapada w krąg głusza,
I zmierzch ciemnością smukłe korony odziewa,
Z których widmami rośnie wyzwolona dusza ...
O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa !"
1) Tematyka utworu
Opis przyrody - wysokie drzewa nad wodą o zachodzie słońca.
2.) Jaką porę dnia i roku przedstawiono w wierszu?
Wieczór, lato - sierpień
3.) Na jakie zmysły oddziałuje tekst?
Wzroku (brąz zachodu, blask, zmierzch)
Słuchu (z wolna wszystko umilka, głusza)
Węchu (zapach wody)
4.) Odnajdujemy synestezję
Synestezja to mieszanie wrażeń różnych zmysł≥ów, np. wzrokowych ze słuchowymi. W wierszu Staffa odnajdziemy ją w sformułowaniu: zapachu wody, zielony w cieniu, złoty w słońcu (wrażenia zapachowe pomieszano ze wzrokowymi)
5.) Za pomoca jakich środków stylistycznych budowane są obrazy poetyckie?
Epitety
wysokie drzewa
brąz zachodu
wieczornym promieniem
pawich barw blaskiem
konarów sklepieniem
bezwietrzu sennym
sierpniowym gorącu
srebnych nożyc
smukłe korony
Metafory
Drzewa (..) kute wieczornym promieniem
Nad wodą, co sie pawi barw blaskiem rozlewa,
Pogłębiona odbitych konarów sklepieniem
Koniki polne w sierpniowym gorącu
Tysiącem srebnych nożyc strzyga ciszę
Zmierzch ciemnością smukłe korony odziewa,
Z których widmami rośnie wyzwolona dusza
Synestezja
Zapach wody, zielony w cieniu, złoty w słońcu
Neologizm
W bezwietrzu sennym
6.) Omów kolejne obrazy poetyckie
Obraz pierwszy: drzewa kute promieniem zachodu, jakby tworzone przez promienie słoneczne
Obraz drugi: woda, odbijająca różnobarwne blaski
Obraz trzeci: konary odbijające się w wodzie dają wrażenie jeszcze większej głębi, "pogłębijają" wodę.
Obraz czwarty: różne zapachy wody, oddane rozmaitymi barwami (synestezja), lekko się mieszają (lekko, bo jest bezwietrznie)
Obraz piąty: koniki polne tysiącem srebnych nożyc strzygą ciszę
Obraz szósty: zmierzch odziewa korony drzew ciemnością (ubiera je w ciemność)
Obraz siódmy: Z korony drzew rośnie "widmami" wyzwolona dusza (drzew?, człowieka?)
7.) Jakie barwy dominują?
Złoto, brąz, pawie barwy (szeroko gama kolorów) - wszystkie odblaski zachodzącego słońca i ciemność
8.) Opis statystyczny czy dynamiczny?
Dynamiczny, wszystko dzieje się w danej chwili, chwili zachodu, zmienia się oświetlenie, barwy - świadczą o tym czasowniki (blask rozlewa się, zmierzch odziewa korony).
Niejako walczą ze sobą kolory: jasność z nocą, blask zachodzącego słońca z ogranijącą konary ciemnością.
Także dźwięki się zmieniają - nawet cisza "staje się", jest "strzyżona".
9.) Budowa i rytmika wiersza
3 strofy 4-wersowe
Układ rymów: abab(przeplatane)
Rymy: żeńskie (rymują się całe ostatnie sylaby wersów i kawałki sylab przedostatnich):
promieniem-sklepieniem, głusza-dusza
Dokładne: drzewa-rozlewa i niedokładne: słońcu-gorącu
Jakie ważenie dają rymy?
Melodyjności, harmonii, spokoju.
10.) I nterpretacja wersa: "Z których widmami rośnie wyzwolona dusza ... ?"
Drzewa, obeserwowane przez człowieka wydają się mieć duszę, która w ciemności ulatuje z koron lub: dusza człowieka raduje się, wyzwala, gdy człowiek patrzy na drzewa.
Komentarze
Prześlij komentarz