Adam Asnyk Sonet XIII Przeszłość nie wraca jak żywe zjawisko, W dawnej postaci – jednak nie umiera: Odmienia tylko miejsce, czas, nazwisko I świeże kształty dla siebie przybiera. Zmarłych pokoleń idealna sfera W żywej ludzkości wieczne ma siedlisko, A grób proroka, mędrca, bohatera Jasnych żywotów staje się kołyską. Zawsze z tej samej życiodajnej strugi Czerpiemy napój, co pragnienie gasi; Żywi nas zasób pracy plemion długiej. Ich miłość, sława, istnienie nam krasi; A z naszych czynów i z naszej zasługi Korzystać będą znów następcy nasi. Z cyklu Nad głębiami 1. Gatunek Sonet - typowa cecha takiego wiersza jest bardzo gruntownie przemyslana budowa, 2 pierwsze strofy maja po 4 wersy i maja charakter opisowy, 2 ostatnie, 3-wersowe, maja charakter refleksji. 2. Idea wiersza Przeszlosci ma wielka wartosc, choc nigdy nie powtarza sie w identyczny sposob, od dawnych prorokow, medrcow, bohaterow mozna sie wiele nauczyc. Czerpiemy z idei...