Przejdź do głównej zawartości

Triatlony, duathlony i inne

I. Triatlony

1) Kiedy w wodzie naraz startuje wielka ławica zawodników, możesz czuć się nieswojo jak płotka w otoczeniu szczupaków. Nie daj się im porwać. Na początku swoich triatthlonowych startów stosuj bezpieczną taktykę i ustaw się na końcu albo z boku stawki, żeby nie spanikować w wodzie kotłującej się od tysięcy machających kończyn. Przed stratą okularów w tym zamieszaniu uchroni Cię założenie dwóch czepków (jednego pod, a drugiego na gumkę od pływackich gogli).

2) Jeżeli czujesz się niepewnie, przepłyń pierwsze metry stylem klasycznym (żabką), oddychając spokojnie, że złapiesz swój rytm . Pod koniec mocniej pracuj nogami, żeby zwiększyć w nich przepływ krwi, co ułatwia mięśniom i przestawienie się na rower.

3) Na zawodach pianka pływacka jest wskazana, a w niektórych przypadkach obowiązkowa (gdy temperatura wody jest niższa niż 17oC). Dlatego przed startem podpływaj w niej co najmniej kilka razy i poćwicz szybkie zdejmowanie mokrego i przylegającego do ciała neoprenu.

4) Strefa zmian to miejsce gdzie rozgrywa się czwarta dyscyplina triathlonu - zmiana sprzętu. Sprawne wyjście z wody na rower i z niego na trasę biegową pozwalają zaoszczędzić sporo czasu. Sukces wymaga przygotowania, planowania i treningu, bo startowe emocje kompilują najprostsze czynności. Kluczem jest nabranie wprawy i staranności przy szykowaniu sprzętu.

5) Czytaj regulaminy i informacje organizatorów. Teoretycznie dotyczy to każdego sportu, z którym chcesz się zmierzyć na zawodach, ale kiedy w grę  wchodzą trzy dyscypliny naraz, ma to potrójne znaczenie. Po pierwsze, wiedząc, co się czeka, nabierzesz spokoju. Po drugie, za niespełnienie pewnych wymogów grozi zejście z trasy, a szkoda by było przez gapiostwo zmarnować całe przygotowania. Po trzecie, strona internetowa organizatora jest kopalnią wskazówek, które ułatwiają dotarcie od startu do mety.

II. Aquathlon, duathlon

Myślisz, że się nie rozwodnisz? Przy odrobinie zaangażowania w drugą dyscyplinę możesz podwoić swoje profity. Duathlony i aquathlony składają się z różnych kombinacji, np. bieg może poprzedzać i następować po przejażdżce rowerem albo zarówno przed biegiem, jak i po nim organizator może zaplanować moczenie się w wodzie. Jeżeli zdecydujesz się poszerzyć  w swoim treningu uzupełniającym elementy pływackie lub rowerowe, pełniej rozwiniesz swoje organizm i odciążysz zmęczone nogi.

1) Więcej zyskasz, pracując nad swoją słabszą stroną, zamiast doskonalić tę mocniejszą. Zakładając, że to bieganie jest Twoim atutem, staraj się dopracować drugą dyscyplinę. Proces ten może się odwrócić, kiedy okaże się, że poprawienie siły i sprawności dzięki dodatkowym treningom wpłynie na Twoje biegowe osiągnięcia .

2) Technika pływania ma ogromne znaczenie na zawodach, a doskonalenie jej przyniesie Ci znacznie lepsze rezultaty niż gdy będziesz pracować nad wytrzymałością, mając nieprawidłowy styl. Nawet jeśli umiesz pływać od podstawówki, warto zapisać się na kilka zajęć z instruktorem ( nie zdziw się, kiedy okaże się, że tylko wydawało Ci się, że umiesz pływać). Doświadczony nauczyciel wskaże Twoje niedociągnięcia, a Ty - pracując nad nimi - szybciej zauważasz postęp i poczujesz się jak ryba w wodzie.

3) Kiedy opanujesz technikę w basenie, poćwicz pływanie na otwartym akwenie. To nie będzie to samo. Jeżeli linie z bojek i pewne dno zapewniały Ci latami komfort na basenie, przedstawienie się na kaprysy natury może trochę potrwać. W oswojenie się z warunkami panującymi w wodzie na zawodach może Ci pomóc dołączenie do triathlonowej grupy amatorów przygotowujących się razem do startu.

4) Pływanie w otwartym zbiorniku wodnym wymaga więcej umiejętności niż zaliczenie długości basenu. Warto na przykład opanowanie łapanie oddechu z obu stron, żeby móc nabrać powietrza przy silnym wietrze lub falach z jednego boku. Druga przydatną umiejętnością jest takie przenoszenie głowy, żeby zamachnięcie dojrzeć boje wyznaczające trasę zawodów.

5) Organizm raczej nie lubi być zaskakiwany. Przygotuj go na nagłe przejście z roweru do biegu - w zależności, jaką kombinację sobie wybierzesz. Jedynym skutecznym sposobem jest ćwiczenie tych zmian na treningach. Przyzwyczajone mięśnie będą w stanie dać z siebie więcej podczas startu.

III. Rajdy przygodowe

Takie imprezy to raj dla fanów przyrody i przygody. Mogą składać się z przeróżnych dyscyplin ale najczęściej zawierają bieg na orientację i kolarstwo czy jazdę konną. W zawodach startują drużyny złożone z zawodników obu płci. Rajdy oferują całą gamę dystansów i mogą  trwać od kilku godzin do kilku dni. Często cały potrzebny do przeprawy sprzęt i jedzenie trzeba mieć za sobą. Korzyści z tego typu wyczerpującej przygody jest tyle, ile zabawy ze wszystkimi wchodzącymi w jej skład dyscyplinami.

1) Ogólna sprawność to mało - w rajdach kluczowa jest też nawigacja. Warto ćwiczyć odnajdywanie się w dzikiej przestrzeni, by nie mieć problemu ze znalezieniem punktów kontrolnych lub zwyczajnie nie zgubić się w lesie. Na taką ewentualność też warto się przygotować, ucząc się podstawowych umiejętności harcerskich.

2) Kiedy dostajesz mapę do ręki, od razu chcesz wyrwać do przodu, ale chwila jej spokojnego przeanalizowania na starcie pozwoli uniknąć nie potrzebnych nerwów i straty czasu.

3) Kiedy umiesz sprawnie operować mapą i kompasem, a chcesz dostać się do jak największej liczby punktów kontrolnych, nie bój się na trasie podążać ścieżkami, których nie miałeś w pierwotnym planie, ale wydają Ci się lepszym rozwiązaniem. No chyba że organizator zlecił inny szlak.

4) Nawet najbardziej zgrana drużyna i najsprawniejszy nawigator nie będą się za dobrze bawili, kiedy nawet sprzęt. Najgorzej, jeżeli stanie się tak z powodu złego przygotowania ekwipunku. Przed startem lepiej sprawdź dwa razy, czy rower działa bez zastrzeżeń , wymień baterie w latarce i zapakuj posiłki na trasę.

5) Podobnie jak w przypadku triathlonu, im więcej dyscyplin, tym istotniejszy staje się obowiązek uważnego czytania regulaminu. Ze względu na bezpieczeństwo nie zostaniesz dopuszczony do zawodów, jeżeli zapomnisz spakować któregoś z wymaganych na trasie elementów wyposażenia. Każdy organizator określa własne waruni, więc nie ulegaj rutynie i przed startem sprawdź, czy jesteś przygotowany do wymogów tej konkretnej imprezy.




Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Anatomia Ssaków

I. UKŁAD RUCHOWY - POŁĄCZENIA 1. ) Połączenia włókniste do tej grupy należy więzozrost, szew oraz wiklinowanie. W więzozroście kości są połączone za pomocą tkanki łącznej włóknistej lub sprężystej. Rozpowszechnione na dużym obszarze występują pod nazwą błony międzykostnej lub więzadła. 1.1 . ) Szew -stanowi obszerna grupę połączeń. Występuje przeważnie w czaszce. Ze względu na charakter łączonych ze sobą kośc przyjęto kilka rodzajów szwów:  piłowaty, łuskowaty liściasty , płaski. a) pilowaty - występuje wtedy gdy krawędzie łączonych ze sobą kości mają kształt zębów piły np.szew potyliczno - międzyciemieniowy. b) liściasty -gdy kości zachodzą na siebie podobnie jak łuski ryby np. między kością ciemieniową a skroniową. c)płaski - tworzą kości równoległe do siebie, płasie i gładkie np. szew polityczno- łuskowy. 1.2.) Wiklinowanie -połączenie zębów z okostna zębodołu. 2.) Połączenia chrząstkowe -dzielą się na dwie zasadnicze grupy chrząstkozrost i spojenie...

"Żona Lota" Anna Achmatowa

Anna Achmatowa "Żona Lota" "I obejrzała się żona jego idąc za nim, a obróciła się w słup solny" (Genesis 19,26) "I szedł sprawiedliwy za mężem od Boga, Ogromny i jasny, na czarnej szczyt góry, A żonie Lotowej szeptała tak trwoga: Nadążysz, a teraz spójrz jeszcze za mury, Na wieże czerwone roszinnej Sodomy, Na plac, gdzieś nuciła i przędła, i żyła, Na okna już puste w wysokim tym domu, Gdzieś dzatki miłemu mężowi rodziła. Spojrzała - i skute w śmiertlenej niemocy jej nogi, tak bystre, przyrosły do ziemi, I widzieć nie mogły już więcej jej oczy, Bo Pan ją w przejrzysty słup soli zamienił. To strata niewielka, jak łza w oceanie, Lecz któż tę kobietę opłacze na ziemi? O, tylko w mym sercu na zawsze zostanie Bo życie oddała za jedno spojrzenie." Przekład Gina Gieysztor 1) Co zapowiada tytuł? Tytuł "Żona Lota" zapowiada, że w utworze będzie  mowa o wydarzeniach biblijnych (ze Starego Testamentu) i że w centrum wydarzeń z...

Kolo, okrag

1. Pole i obwod kola Pole kola P = πr^2 Obwod kola L = 2 πr r -  dlugosc promienia kola 2. Dlugosc luku Luk jest okreslony przez promien okregu r i kat srodkowy α. Dlugosc zaznaczonego luku AB i obwod okregu L pozostaja w takim samym stosunku wzglednie siebie jak kat srodkowy α i kat pelny 360o. AB/L = α/360o Dlugosc luku wycinka kola o promieniu r wycietego przez kat srodkowy o mierze α jest rowna 2πr * α/360o. 3. Pole wycinka kola Kat srodkowy α. Pole tego wycinka kolo P_w i pole kola P pozostaja w takim samym stosunku wzgledem siebie jak kat srodkowy α i kat pelny 360o. P_w/P = α/360o Pole wycinka kola o promieniu r wycietego przez kat srodkowy o mierze α jest rowne πr^2 * α/360o . 4.  W czasach starozytnych zauwazono, ze stosunek dlugosci okregu do dlugosci srednicy jest dla wszystkich okregow ta sama liczba, liczbe te oznaczono grecka litera π. Babilonczycy przyjmowali, ze liczba to jest rowna 3, Egipcjanie (16/9)^2, Archimedes podawal 22/7. W 16...