Miron Białoszewski
"Namuzowanie"
Muzo
Natchniuzo
tak
ci
końcówkuję
z niepisaniowości
natreść
mi
ości
i
uzo
1. Jak nazwiesz wyraz namuzowywanie, będący tytułem wiersza?
Tytuł jest neologizmem - wyrazem utworzonym przez poetę na własne potrzeby.
Słowo "namuzowywanie" zostało utworzone od słowa muza.
Muzy - były w starożytnej Grecji patronkami sztuki, towarzyszkami Apollina.
Było ich dziewięć. Każda opiekowała się inną dziedziną sztuki (np. teatrem, muzyką). Dziś metaforyczne kino określamy jako X muzę.
2.Jaki stosunek twórcy do języka zdradza tytuł wiersza?
-twórcze podejście do materii językowej
-chęć odświeżania tradycyjnych środków
-odwagę w tworzeniu neologizmów
-śmiałość w zestawieniu wyrazów
-skłonność do językowych eksperymentów i ekstrawagancji
3. Jak określisz temat wiersza?
Jest nim tworzenie utworu, zdobywanie natchnienia.
Słowo "namuzowywanie" można chyba przetłumaczyć jako szukanie natchnienia (dawały je muzy).
4. Jak nazywamy zjawisko pisania w utworze literackim o własnym procesie twórczym?
To autotematyzm.
5. Jak nazywasz bezpośredni zwrot do muzy w pierwszym wersie wiersza?
To apostrofa.
Apostrofa - to bezpośredni zwrot do osoby lub zjawiska.
Rozbudowaną apostrofą, umieszczoną na początku utworu literackiego, np. eposu, nazywano inwokacją (np. inwokacja w Panu Tadeuszu).
6. Wypisz z tekstu neologizmy. Spróbuj je przetłumaczyć na język potoczny.
-"namuzowywanie" - zdobywanie natchnienia
-"natchniuzo" -osoba, która przynosisz natchnienie
-"końcówkuję" - piszę, tworzę wyrazy, odmieniam je
-"z niepisaniowości" - ze stanu braku natchnienia, regresu twórczego
-"natreść" - nadaj treść, kształt słowny, a może : podpowiedz mi treść
7. Co szczególnego dzieje się w drugiej strofie wiersza? Jakie to sprawia wrażenie?
Zostają rozbite lub ucięte wyrazy: "i", "ości", "i", "uzo".
Urywane słowa sprawiają wrażenie nieporadnych , wypowiadanych z trudem, śmiesznych nawet.
Przypominają trochę wyrazy wypowiadane przez uczące się mówić dziecko. Jakby poeta przez cały proces tworzenia na nowo uczył się mówić.
Nie bez znaczenia jest też sąsiedztwo wyrazów mi - ości - uzo, jakby miłość i muza (wyrazy wzniosłe) sąsiadowały z ością, czymś prozaicznym.
To typowe dla Białoszewskiego.
8. Jak został przedstawiony proces tworzenia?
Jako męczenie się, wydobwywanie z siebie nieporadnych wyrazów, ale tez zajęcie niepoważne ("końcówkuję"), codzienne, wręcz śmieszne (z miłością wchodzą "ości").
9. Do jakiej tradycji nawiązuje poprzez odwołanie do muz wiersz Białoszewskiego?
Poprzez odwołanie do muz utwór nawiązuje do kultury antycznej, w której były one patronkami sztuki.
Zwrot do muz w początkowej części utworu to ukłon w stronę eposu.
10. Czy w utworze został zachowany antyczny patos?
Nie, wręcz przeciwnie, wyrazy takie jak "końcówkuję" sprawiają wrażenie nieporadnych, potocznych, prozaicznych i na pewno nie patetycznych.
A rozbicie jednego z wyrazów w ostatniej zwrotce sprawia, że zamiast "miłości" czytamy "ości", a więc ze strefy wzniosłej przenosimy się do jak najbardziej przyziemnej i prozaicznej.
11. Jaką tradycję poetycką wykpił Białoszewski?
-poetycznego przedstawiania procesu tworzenia (żywą w antyku czy romantyzmie)
-ukazanie poety jako wieszcza
-ubóstwiania twórcy i jego twórczości, sugerowania związku poezji ze strefą sacrum (muzy)
12. Określ na podstawie wiersza Białoszewskiego cechy poezji lingwistycznej
-gra słów - znaczeń, brzmień wyrazów, położenie na nią głównego nacisku w wierszu
-obecność neologizmów - wymyślonych, utworzonych od istniejących słów wyrazów (ich tworzenie zgodne jest z regułami słowotwórczymi, ale efekt nowy, zaskakujący, niekiedy zabawny - powstają nikomu nieznane wyrazy
-rozbijanie, niekonwencjonalne łączenie wyrazów (zaskakujące sąsiedztwo)
-zmienianie przyzwyczajeń czytelnika, zaskakiwanie go
"Namuzowanie"
Muzo
Natchniuzo
tak
ci
końcówkuję
z niepisaniowości
natreść
mi
ości
i
uzo
1. Jak nazwiesz wyraz namuzowywanie, będący tytułem wiersza?
Tytuł jest neologizmem - wyrazem utworzonym przez poetę na własne potrzeby.
Słowo "namuzowywanie" zostało utworzone od słowa muza.
Muzy - były w starożytnej Grecji patronkami sztuki, towarzyszkami Apollina.
Było ich dziewięć. Każda opiekowała się inną dziedziną sztuki (np. teatrem, muzyką). Dziś metaforyczne kino określamy jako X muzę.
2.Jaki stosunek twórcy do języka zdradza tytuł wiersza?
-twórcze podejście do materii językowej
-chęć odświeżania tradycyjnych środków
-odwagę w tworzeniu neologizmów
-śmiałość w zestawieniu wyrazów
-skłonność do językowych eksperymentów i ekstrawagancji
3. Jak określisz temat wiersza?
Jest nim tworzenie utworu, zdobywanie natchnienia.
Słowo "namuzowywanie" można chyba przetłumaczyć jako szukanie natchnienia (dawały je muzy).
4. Jak nazywamy zjawisko pisania w utworze literackim o własnym procesie twórczym?
To autotematyzm.
5. Jak nazywasz bezpośredni zwrot do muzy w pierwszym wersie wiersza?
To apostrofa.
Apostrofa - to bezpośredni zwrot do osoby lub zjawiska.
Rozbudowaną apostrofą, umieszczoną na początku utworu literackiego, np. eposu, nazywano inwokacją (np. inwokacja w Panu Tadeuszu).
6. Wypisz z tekstu neologizmy. Spróbuj je przetłumaczyć na język potoczny.
-"namuzowywanie" - zdobywanie natchnienia
-"natchniuzo" -osoba, która przynosisz natchnienie
-"końcówkuję" - piszę, tworzę wyrazy, odmieniam je
-"z niepisaniowości" - ze stanu braku natchnienia, regresu twórczego
-"natreść" - nadaj treść, kształt słowny, a może : podpowiedz mi treść
7. Co szczególnego dzieje się w drugiej strofie wiersza? Jakie to sprawia wrażenie?
Zostają rozbite lub ucięte wyrazy: "i", "ości", "i", "uzo".
Urywane słowa sprawiają wrażenie nieporadnych , wypowiadanych z trudem, śmiesznych nawet.
Przypominają trochę wyrazy wypowiadane przez uczące się mówić dziecko. Jakby poeta przez cały proces tworzenia na nowo uczył się mówić.
Nie bez znaczenia jest też sąsiedztwo wyrazów mi - ości - uzo, jakby miłość i muza (wyrazy wzniosłe) sąsiadowały z ością, czymś prozaicznym.
To typowe dla Białoszewskiego.
8. Jak został przedstawiony proces tworzenia?
Jako męczenie się, wydobwywanie z siebie nieporadnych wyrazów, ale tez zajęcie niepoważne ("końcówkuję"), codzienne, wręcz śmieszne (z miłością wchodzą "ości").
9. Do jakiej tradycji nawiązuje poprzez odwołanie do muz wiersz Białoszewskiego?
Poprzez odwołanie do muz utwór nawiązuje do kultury antycznej, w której były one patronkami sztuki.
Zwrot do muz w początkowej części utworu to ukłon w stronę eposu.
10. Czy w utworze został zachowany antyczny patos?
Nie, wręcz przeciwnie, wyrazy takie jak "końcówkuję" sprawiają wrażenie nieporadnych, potocznych, prozaicznych i na pewno nie patetycznych.
A rozbicie jednego z wyrazów w ostatniej zwrotce sprawia, że zamiast "miłości" czytamy "ości", a więc ze strefy wzniosłej przenosimy się do jak najbardziej przyziemnej i prozaicznej.
11. Jaką tradycję poetycką wykpił Białoszewski?
-poetycznego przedstawiania procesu tworzenia (żywą w antyku czy romantyzmie)
-ukazanie poety jako wieszcza
-ubóstwiania twórcy i jego twórczości, sugerowania związku poezji ze strefą sacrum (muzy)
12. Określ na podstawie wiersza Białoszewskiego cechy poezji lingwistycznej
-gra słów - znaczeń, brzmień wyrazów, położenie na nią głównego nacisku w wierszu
-obecność neologizmów - wymyślonych, utworzonych od istniejących słów wyrazów (ich tworzenie zgodne jest z regułami słowotwórczymi, ale efekt nowy, zaskakujący, niekiedy zabawny - powstają nikomu nieznane wyrazy
-rozbijanie, niekonwencjonalne łączenie wyrazów (zaskakujące sąsiedztwo)
-zmienianie przyzwyczajeń czytelnika, zaskakiwanie go
Komentarze
Prześlij komentarz