Zwróć uwage, że akcja utworu rozgrywa się gdzieś na polskiej, bardzo biednej wsi, w XIX wieku. Okropna bieda - chłopom często dokuczał głód i chłód. Matka Janka musiała już tydzień po porodzie pracować w polu. To wszystko podpowie Ci, jak mogli wyglądać i jak żyli bohaterowie nawelki, i ułatwi pisanie charakterystyki.
I Charakterystyka Janka Muzykanta
1. Charakterystyka
-wygląd zewnętrzny
-usposobienie
-charakter
-intelekt i uzdolnienia
-zainteresowania
-osobowość
Nie wszystkie te składniki muszą być uwzględnione, różne też mogą być ich proporcje, różna kolejność występowania. Można zacząć charakteryzowanie od opisu sposobu mówienia i poruszania się njako swoistefgo portretu człowieka i z kolei przejść do opisu cech charakteru; albo od przedstawienia zainteresowań i uzdolnień, a skończyć opisem wyglądu zewnętrznego
Są dwa sposoby charakteryzowania bohatera:
-charakterystyka bezpośrednia - (kiedy narrator jasno i konkretnie mówi najważniejsze rzeczy o bohaterze)
-charakterystyka pośrednia - (bohater przedstawiany jest poprzez swoje zachowanie oraz słowa, które wypowiada , albo przez opinie innych bohaterów
2. Przedstawienie postaci
-Janko wychował się w ubóstwie. Nie miał ojca, zajmowała się nim tylko matka. Chłopiec nie był jednak rozpieszczany. W jego domu często gościły bieda i chłód. Kiedy miał osiem lat, musiał paść bydło.
-Matka Janka to biedna wiejska kobieta. Żyła bardzo nędznie, nie miała nawet własnego kawałka ziemi.
-Matka często biła Janka za to, że zamiast zajmować się pracą w gospodarstwie, pogrążał się w rozmyślaniach o muzyce. Nie widziała w synu niczego szczególnego, nie zauważyła jego talentu, zainteresowań, a nawet nazywała go "odmieńcem".
-Janko Muzykant - tak nazwali go ludzie, ponieważ wszędzie słyszał muzykę i tylko ją kochał. nic nie było w stanie tego zmienić.
-Janko od urodzenia był chłopcem słabym i chrowitym . Wiekskie kobiety obawiały sie nawet, czy przeżyje. Na wszelki wypadek same ochrzciły nowo narodzone dziecko.
-Poznajemy Janka jako dziesięcioletniego, zastraszonego, mizernego chłopca. Ciągle marzył o skrzypcach, godzinami wsłuchiwał się w otaczającą go muzykę. To on płakał, słuchając kościelnych organów, to on godzinami stał pod oknami karczmy, to on zakradł się do dworu, by popatrzeć na wymarzony instrument.
-tytułowy bohater noweli Henryka Sienkiewicza to Janko Muzykant
-Literatura od . wieków stawiała sobie za cel przedstawienie sytuacji ubogich i niedocenianych ludzi. Czy wśród wspólczesnych czytelników postać taka, jak Janko Muzykant, spotka się z współczuciem?
-Dziecko często stawało się bohaterem literackim. Tak jest również w przypadku noweli Sienkiewicza.
-Dzieciństwo kojarzy nam się ze szczęsciem, ciepłem rodzinnym, miłością. Inny los przypadł jednak w udziale bohaterowi noweli Sienkiewicza.
-W codziennym życiu często nie zauważamy tragedii, które dzieją sie wokół nas. Ludzie zajęci tysiącami spraw nieświadomie przechodzą obok innych, którzy potrzebują pomocy. Nikt również nie zauważył talentu pewnego dziesięciolatka z noweli Henryka Sienkiewicza.
-"Był to chłopak nierozgarnięty bardzo i jak wiejskie dzieci przy rozmowie z ludźmi palec do gęby wkładający. Nie obiecywali sobie naawet ludzie, że się wychowa, a jeszcze mniej, żeby matka mogła doczekać się z niego pociechy, bo i do roboty był ladaco. Nie wiadomo, skąd się to takie ulęgło, ale na jedną rzecz był tylko łapczywy, to jest na granie". Kim był chłopiec, którego tak charakteryzuje narrator noweli Henryka Sienkiewicza? To Janko Muzykant...
3. Wygląd zewnętrzny
Uwzględnia elementy: wiek, sylwetka, sposób ubierania się, poruszania się, kolor włosów, oczu, sposób mówienia gestykulacja, ubiór.
Oto zbiór cech wyglądu zewnętrznego Janka:
-chłopiec bardzo chudy, z wydętym brzuchem i zapadłymi policzkami
-jasne, rozwiane włosy
-jasne, wytrzeszczone i załzawione oczy
-bardzo opalony, ponieważ dużo czasu spędzał na świeżym powietrzu
-latem chodził w koszuli przepasanej w pasie i w słomianym kapeluszu, boso
-po jego zachowaniu, sposobie chodzenia widać, że jest zastraszony
Zmainy w wyglądzie Janka
Chłopiec z czasem wyglądał coraz gorzej . Chudł - z głodu i dlatego, że ciągle był bity.
4. Cechy charakteru i usposobienie
a)
-Usposobienie - czyli to, jak bohater zachowuje się, jaki jest z natury, co prezentuje na zewnątrz, w stosunku do innych ludzi, zwierząt , np.: - usposobienie pogosodne, miłe wesołe , beztroskie lub ponure, gwałtowne, kłótliwe
-Charakter - czyli to, jakim jest się w środku, wnętrze, dusza bohatera, np.: łatwy -trudny, słaby, chwiejny - silny, , nieugięty, żelazny, nieskazitelny, czysty, dobry - gwałtowny, trudny, despotyczny, zawzięty, niezłomny. Często mówimy: człowiek z charakterem lub człowiek bez charakteru, coś leży w czyimś chazrakterze. Zazwyczaj charakter łączy sie z usposobieniem, jedno wypływa z drugiego.
-Intelekt i uzdolnienia - czyli umijejętności bohatera, np. charakteryzowana osoba może być inteligentna, bystra, może być dobrym organizatorem lub przywódcą, swietnym malarzem, muzykiem itd.
-Osobowość - to inaczej indywidualność człowieka, to, czym wyróżnia się się z tłumu, np.:
-nieprzeciętna, niepowtarzalna, bogata, barwna, niebanalna osobowość
Mówimy też, że
-osobowość można kształtować
-czyjaś osobiowość może wywrzeć na nas wrażenie
Był obitkiem żartów i zaczepek innych mieszkańców wsi, bo sprawiał wrażenie chłopca niebyt rozgarniętego, wystraszonego, gapowatego. Żył we własnym świecie - nikt go nie rozumiał i nie lubił, nie miał kolegów, ale sam też stronił od ludzi, nie potrzebował ich.
b) Stosunek Janka do przyrody
Bardzo kochał przyrodę i tylko w niej znajdował swego przyjaciela. Przyroda towarzyszyła dziecku nawet w chwili jego śmierci. Janko umarł zasłuchany w odgłosy wsi, śpiew dziewcząt, granie fujarek.
c) Stosunek Janka do pracy, obowiązków w domu
Nie można go nazywać pracowitym dzieckiem. Zapomniał o obowiązkach, bo się zagapiał, zasłuchiwał w muzyce, którą wszędzie słyszał.
d) Stosunek Janka do muzyki
-cały świat to dla Janka muzyka. Chłopiec słyszał ją na każdym kroku. Grało mu wszystko: las, karczma, wieś, wiatr na pustynnych polach, nawet widły, którymi miał rozrzucać obornik.
-pragnienie dotknięcia skrzypiec, ich posiadanie, to był cel życia Janka. Umierając, opowiadał matce o swoim ostatnim marzeniu - skrzypkach, które otrzyma od Pana Boga
-Janko nocą sluchał muzyki pod oknami karczmy. W zachwyt wprawiały go dźwięki skrzypiec , basetli, gra wiejskiej kapeli, przyśpiewki tancerzy.
e) Stosunek innych bohaterów do chłopca
-Nikt nie zauważył talentu chłopca, ani matka, ani państwo z dworu. Matka nazywała go "odmieńcem".
-We wsi nie było miejsca dla ludzi wrażliwych, delikatnych i uzdolnionych , na przykład muzycznie.
-Kiedy Janko stanął przed sądem, wójtowi i ławnikom było żal wątłego, przerażonego dziecka. Polecili tylko stójkowemu, by wymierzył mu kilka rózg.
5. Ocena bohatera
Janko to wyjątkowo uzdolnione muzycznie dziecko, któremu pochodzenie i sytuacja materialna uniemożliwiły kształtowanie i rozwijanie talentu. Gdyby miał warunki , aby rozwijać swój talent, być może wyrósłby na muzyka światowej sławy. Ale ich nie miał ....
Sienkiewicz pokazał swojego bohatera jako obciążonego - a nie obdarzonego - talentem chłopca. W jego sytuacji lepiej gdyby był zwykłym, przeciętnym wiejskim dzieckiem.
Uczucia , które wywołuje historia chłopca:
bez radność, bezsilność, złość, gniew, rozdrażnienie, wburzenie, poruszenie, współczucie.
I Charakterystyka Janka Muzykanta
1. Charakterystyka
-wygląd zewnętrzny
-usposobienie
-charakter
-intelekt i uzdolnienia
-zainteresowania
-osobowość
Nie wszystkie te składniki muszą być uwzględnione, różne też mogą być ich proporcje, różna kolejność występowania. Można zacząć charakteryzowanie od opisu sposobu mówienia i poruszania się njako swoistefgo portretu człowieka i z kolei przejść do opisu cech charakteru; albo od przedstawienia zainteresowań i uzdolnień, a skończyć opisem wyglądu zewnętrznego
Są dwa sposoby charakteryzowania bohatera:
-charakterystyka bezpośrednia - (kiedy narrator jasno i konkretnie mówi najważniejsze rzeczy o bohaterze)
-charakterystyka pośrednia - (bohater przedstawiany jest poprzez swoje zachowanie oraz słowa, które wypowiada , albo przez opinie innych bohaterów
2. Przedstawienie postaci
-Janko wychował się w ubóstwie. Nie miał ojca, zajmowała się nim tylko matka. Chłopiec nie był jednak rozpieszczany. W jego domu często gościły bieda i chłód. Kiedy miał osiem lat, musiał paść bydło.
-Matka Janka to biedna wiejska kobieta. Żyła bardzo nędznie, nie miała nawet własnego kawałka ziemi.
-Matka często biła Janka za to, że zamiast zajmować się pracą w gospodarstwie, pogrążał się w rozmyślaniach o muzyce. Nie widziała w synu niczego szczególnego, nie zauważyła jego talentu, zainteresowań, a nawet nazywała go "odmieńcem".
-Janko Muzykant - tak nazwali go ludzie, ponieważ wszędzie słyszał muzykę i tylko ją kochał. nic nie było w stanie tego zmienić.
-Janko od urodzenia był chłopcem słabym i chrowitym . Wiekskie kobiety obawiały sie nawet, czy przeżyje. Na wszelki wypadek same ochrzciły nowo narodzone dziecko.
-Poznajemy Janka jako dziesięcioletniego, zastraszonego, mizernego chłopca. Ciągle marzył o skrzypcach, godzinami wsłuchiwał się w otaczającą go muzykę. To on płakał, słuchając kościelnych organów, to on godzinami stał pod oknami karczmy, to on zakradł się do dworu, by popatrzeć na wymarzony instrument.
-tytułowy bohater noweli Henryka Sienkiewicza to Janko Muzykant
-Literatura od . wieków stawiała sobie za cel przedstawienie sytuacji ubogich i niedocenianych ludzi. Czy wśród wspólczesnych czytelników postać taka, jak Janko Muzykant, spotka się z współczuciem?
-Dziecko często stawało się bohaterem literackim. Tak jest również w przypadku noweli Sienkiewicza.
-Dzieciństwo kojarzy nam się ze szczęsciem, ciepłem rodzinnym, miłością. Inny los przypadł jednak w udziale bohaterowi noweli Sienkiewicza.
-W codziennym życiu często nie zauważamy tragedii, które dzieją sie wokół nas. Ludzie zajęci tysiącami spraw nieświadomie przechodzą obok innych, którzy potrzebują pomocy. Nikt również nie zauważył talentu pewnego dziesięciolatka z noweli Henryka Sienkiewicza.
-"Był to chłopak nierozgarnięty bardzo i jak wiejskie dzieci przy rozmowie z ludźmi palec do gęby wkładający. Nie obiecywali sobie naawet ludzie, że się wychowa, a jeszcze mniej, żeby matka mogła doczekać się z niego pociechy, bo i do roboty był ladaco. Nie wiadomo, skąd się to takie ulęgło, ale na jedną rzecz był tylko łapczywy, to jest na granie". Kim był chłopiec, którego tak charakteryzuje narrator noweli Henryka Sienkiewicza? To Janko Muzykant...
3. Wygląd zewnętrzny
Uwzględnia elementy: wiek, sylwetka, sposób ubierania się, poruszania się, kolor włosów, oczu, sposób mówienia gestykulacja, ubiór.
Oto zbiór cech wyglądu zewnętrznego Janka:
-chłopiec bardzo chudy, z wydętym brzuchem i zapadłymi policzkami
-jasne, rozwiane włosy
-jasne, wytrzeszczone i załzawione oczy
-bardzo opalony, ponieważ dużo czasu spędzał na świeżym powietrzu
-latem chodził w koszuli przepasanej w pasie i w słomianym kapeluszu, boso
-po jego zachowaniu, sposobie chodzenia widać, że jest zastraszony
Zmainy w wyglądzie Janka
Chłopiec z czasem wyglądał coraz gorzej . Chudł - z głodu i dlatego, że ciągle był bity.
4. Cechy charakteru i usposobienie
a)
-Usposobienie - czyli to, jak bohater zachowuje się, jaki jest z natury, co prezentuje na zewnątrz, w stosunku do innych ludzi, zwierząt , np.: - usposobienie pogosodne, miłe wesołe , beztroskie lub ponure, gwałtowne, kłótliwe
-Charakter - czyli to, jakim jest się w środku, wnętrze, dusza bohatera, np.: łatwy -trudny, słaby, chwiejny - silny, , nieugięty, żelazny, nieskazitelny, czysty, dobry - gwałtowny, trudny, despotyczny, zawzięty, niezłomny. Często mówimy: człowiek z charakterem lub człowiek bez charakteru, coś leży w czyimś chazrakterze. Zazwyczaj charakter łączy sie z usposobieniem, jedno wypływa z drugiego.
-Intelekt i uzdolnienia - czyli umijejętności bohatera, np. charakteryzowana osoba może być inteligentna, bystra, może być dobrym organizatorem lub przywódcą, swietnym malarzem, muzykiem itd.
-Osobowość - to inaczej indywidualność człowieka, to, czym wyróżnia się się z tłumu, np.:
-nieprzeciętna, niepowtarzalna, bogata, barwna, niebanalna osobowość
Mówimy też, że
-osobowość można kształtować
-czyjaś osobiowość może wywrzeć na nas wrażenie
Był obitkiem żartów i zaczepek innych mieszkańców wsi, bo sprawiał wrażenie chłopca niebyt rozgarniętego, wystraszonego, gapowatego. Żył we własnym świecie - nikt go nie rozumiał i nie lubił, nie miał kolegów, ale sam też stronił od ludzi, nie potrzebował ich.
b) Stosunek Janka do przyrody
Bardzo kochał przyrodę i tylko w niej znajdował swego przyjaciela. Przyroda towarzyszyła dziecku nawet w chwili jego śmierci. Janko umarł zasłuchany w odgłosy wsi, śpiew dziewcząt, granie fujarek.
c) Stosunek Janka do pracy, obowiązków w domu
Nie można go nazywać pracowitym dzieckiem. Zapomniał o obowiązkach, bo się zagapiał, zasłuchiwał w muzyce, którą wszędzie słyszał.
d) Stosunek Janka do muzyki
-cały świat to dla Janka muzyka. Chłopiec słyszał ją na każdym kroku. Grało mu wszystko: las, karczma, wieś, wiatr na pustynnych polach, nawet widły, którymi miał rozrzucać obornik.
-pragnienie dotknięcia skrzypiec, ich posiadanie, to był cel życia Janka. Umierając, opowiadał matce o swoim ostatnim marzeniu - skrzypkach, które otrzyma od Pana Boga
-Janko nocą sluchał muzyki pod oknami karczmy. W zachwyt wprawiały go dźwięki skrzypiec , basetli, gra wiejskiej kapeli, przyśpiewki tancerzy.
e) Stosunek innych bohaterów do chłopca
-Nikt nie zauważył talentu chłopca, ani matka, ani państwo z dworu. Matka nazywała go "odmieńcem".
-We wsi nie było miejsca dla ludzi wrażliwych, delikatnych i uzdolnionych , na przykład muzycznie.
-Kiedy Janko stanął przed sądem, wójtowi i ławnikom było żal wątłego, przerażonego dziecka. Polecili tylko stójkowemu, by wymierzył mu kilka rózg.
5. Ocena bohatera
Janko to wyjątkowo uzdolnione muzycznie dziecko, któremu pochodzenie i sytuacja materialna uniemożliwiły kształtowanie i rozwijanie talentu. Gdyby miał warunki , aby rozwijać swój talent, być może wyrósłby na muzyka światowej sławy. Ale ich nie miał ....
Sienkiewicz pokazał swojego bohatera jako obciążonego - a nie obdarzonego - talentem chłopca. W jego sytuacji lepiej gdyby był zwykłym, przeciętnym wiejskim dzieckiem.
Uczucia , które wywołuje historia chłopca:
bez radność, bezsilność, złość, gniew, rozdrażnienie, wburzenie, poruszenie, współczucie.
Komentarze
Prześlij komentarz