Rewolucja przemysłowa

Rewolucja przemysłowa ropoczeła się w Anglii w XVIII w. i zapoczątkowana była wynalazkami przede wszystkim w przemyśle włókienniczym. W drugiej połowie XVIII w. do produkcji tkanin bawełnianych wprowadzono maszyny przędzalnicze (wynalezione 1765-1769r., zwiększyły 200-krotnie wydajność pracy) i mechaniczne warsztaty tkackie (wynalezione 1785 r). Ale zmiany miały też miejsce w innych gałęziach przemysłu. W hutnictwie główną rolę odegrały nowe metody wytapiania obróbki żelaza, z których zastąpiono węgiel grzewny węgiel kamiennym i koksem, co prowadziło do skonstruowania nowego typu wielkich pieców.
Przełomowe okazało się wynalezienie maszyny parowej przez Jamesa Watta w 1769 r. Przewrót dokonał się w wyniku zastosowania maszyny parowej do napędu urządzeń mechanicznych w górnictwie, huctnnictwie, włókiennictwie, następnie w innych dziedzinach produkcji, na końcu w transporcie.
Dzięki tym wszystkim urządzeniom mogła dokonać się rewolucja przemysłowa. Pod pojęciem tym rozumiemy przejście od przemysłu manufakturowego (praca ręczna) do przemysłu zmechanizowanego, od produkcji masowej. To oznaczało zmiany w organizacji produkcji i charakterze przedsiębiorstw. Nastąpił spadek znaczenia rzemieślników, chłopów i wielkich właścicieli ziemskich przy wzroście znaczenia coraz liczniejszej nowej klasy robotników oraz burżuazji przemysłowej. Jednocześnie następowała koncentracja ludności w dużych miastach.